چاپ اين صفحه صفحه اصلي سايت نبي اكرم صلوات الله عليه | موضوعات تحقيقاتي | ارسال نظر در خصوص اين مطلب
 

بسم الله الرحمن االرحيم

 

نكاتي در تربيت فرزند

1.  در تربيت فرزند بايد روشي را انتخاب كرد كه در كل و در مجموع منجر به تربيت و رشد فرزند شود. تمام روشها و مطالب ذيل بايد در كل منجر به رشد كودك شود و بطور مقطعي فايده ندارد.

2.  با كودك در يك فضاي واقعي بايد برخورد كرد. درشتي و نرمي بايد با هم توام باشد در جايي كه خطا كرد تبعات آنرا ببيند.

3.  تربيت يافتگي بزرگترها در تربيت كودك بسيار مهم است تا پدر و مادري خودشان تربيت نشده باشند چگونه مي توانند فرزند خود را تربيت كنند.

4.  نقاط ضعف و قوت كودك را بايد شناخت و بر روي نقاط ضعف او كار كرد.

5.  تا سن 7 سالگي كودك امير است و هرچه مي گويد بايد انجام شود اگر كاري را نمي خواهيم انجام دهيم بايد فضايي درست كنيم كه اصلا كودك درخواست نكند. در اين سنين تنبيه فرزند جايگزين كردن است. در اين سنين بايد هم بازي بچه بشويم. تا 7 سال حرفها توصيفي است مثلاً "كمك كردن كار خوبي است" و نه بصورت مستقيم.

6.  تا سن 14 سالگي از كودك به عنوان مشاور بايد استفاده كرد و به او آموزش داد. كمبود محبت براي نوجوان بسيار سخت است تنبيه بچه احساس اين است كه به خاطر رفتاري محبت پدر و مادرش كم شده است. از 7 سال به بالا كلام آموزشي امري است.

7.  سنين 14 تا 21 سالگي دوره وزارت فرزند است بايد در او شخصيت پردازي شود, از او مشورت گرفته شود و از او كار و مسئوليت خواسته شود.

8.  محبت بايد معقول باشد و محبت معقول براساس مصلحت است نه افراط و نه تفريط.

9.  به اندازه ظرفيت , توان و آمادگي فرزند و در جهت توانمندي او بايد براي او هزينه كرد. باز گذاشتن و بستن دست بايد متعادل باشد.

10. محيط و جامعه مي تواند اثراتي داشته باشد كه تلاش تربيتي خانواده را بي اثر كند.

11. حاكمان و سياست گذاران فرهنگي كشور و برنامه هايي كه آنها مي ريزند و فضاهايي كه در جامعه درست مي شود در تربيت فرزند انسان بسيار موثر است.

12. براي ظرفيت و توان سنجي فرزند مي توان اقدام به آزمون و تست نموده, خود والدين در شناخت فرزند خود تلاش كنند و يا با گرفتن دبير و مشاوره اقدام نمايند.

13. براي غني سازي اوقات فراغب فرزند بايد ابتدا فرزند خود را ظرفيت سنجي كرد تا توانمنديهاي او شناخته شود و پس از آن اقدام به برناهم ريزي تخصصي نموده و اقدام نمود.

14. بهتر آن است كه با رفتار و همل فرزند خود را تربيت نمود اما چنانچه با گفتار و تذكر اقدام به تربيت فرزند خود مي نماييم بايد تذكر و كلام آرام و نرم بوده و با محبت گفته شود , به حد توهين و تحقير نرسد , به حد خستگي شنونده نرسد و به زمان و مكان تذكر توجه شود.

15. آسيبهاي تربيتي موانعي هستند كه جلو تربيت صحيح را مي گيرند كه عبارتند از عدم شناخت و احساس عجز و ناتواني. در عدم شناخت فرد نمي داند چه كاري خوب و چه كاري بد است و در احساس عجز و ناتواني فرد خوب و بد را مي داند اما نمي تواند آنرا اجرا كند. در از بين بردن موانع تربيت شناخت و معرفت و احساس اعتماد به نفس بسيار راه گشاست.

16. جهت بيان مسائل ديني در تربيت فرزند كه برخواسته از دستورات خداست دو نوع گفتار است, ارشادي و مولوي. در گفتار ارشادي عقل خوب و بد را مي فهمد اين مفاهيم كلياتند نه جزئيات و عقل هم كليات را مفهمد. در مولوي عقل خوب و بد را نمي فهمد و خدا بر اساس خير و شر انسانها حكم مي كند جهت توضيح اين موارد بايد متوسل به جهان بيني و فلسفه احكام شد.

 

نويسنده : بهرام محسني نسب (Bahrammn@gmail.com  )

 

والسلام علي من التبع الهدي

 

 

سيره نبي اكرم (صلوات الله عليه) | سيره ائمه اطهار (عليهم السلام) | سيره بزرگان (رضوان الله عليهم)

موضوعات تحقيقاتي | مطالب جالب و آموزنده | لينك به سايتهاي مفيد ديگر