تساوی زن و مرد ۲

تساوی زن و مرد ۲
از کتاب نظام حقوق زن در اسلام متفکر شهید استاد مرتضی مطهری

قرآن با کمال صراحت در آیات متعددی میفرماید که زنان را از جنس مردان و از سرشتی نظیر سرشت‏ مردان آفریده ‏ایم. قرآن درباره آدم اول می گوید: همه شما را از یک پدر آفریدیم و جفت آن پدر را از جنس خود او قرار دادیم، ( سوره نساء آیه ۱ ) درباره همه آدمیان میگوید خداوند از جنس خود شما برای شما همسر آفرید ( سوره نساء و سوره آل عمران و سوره روم ). در قرآن از آنچه در بعضی از کتب مذهبی هست که زن از مایه ه‏ای پست‏ تر از مایه مرد آفریده شده و یا اینکه به زن جنبه طفیلی و چپی داده ‏اند و گفته ‏اند که همسر آدم اول از عضوی از اعضاء طرف چپ او آفریده شد، اثر و خبری نیست. علیهذا در اسلام نظریه تحقیر آمیزی نسبت به زن از لحاظ سرشت و طینت وجود ندارد.
گفته شده شیطان‏ زن را وسوسه می کند و زن مرد را، می گویند حضرت آدم که فریب شیطان را خورد و از بهشت سعادت بیرون رانده شد از طریق زن بود، شیطان حوا را فریفت‏ و حوا آدم را. قرآن داستان بهشت آدم را مطرح کرده ولی هرگز نگفته که شیطان حوا را فریفت و حوا آدم را، قرآن نه حوا را بعنوان مسئول اصلی معرفی‏ می کند و نه او را از حساب خارج می کند، قرآن می گوید به آدم گفتیم خودت‏ و همسرت در بهشت سکنی گزینید و از میوه‏ های آن بخورید، قرآن آنجا که‏ پای وسوسه شیطانی را به میان می کشد ضمیرها را به شکل ” تثنیه ” میاورد، می گوید « فوسوس لهما الشیطان». شیطان آن دو را وسوسه کرد. « فدلاهما بغرور» شیطان آن دو را به فریب راهنمائی کرد، «و قاسمهما انی لکما من‏ الناصحین» یعنی شیطان در برابر هر دو سوگند یاد کرد که جز خیر آنها را نمی خواهد.
گفته شده زن مقامات معنوی و الهی را نمی تواند طی کند، زن‏ نمیتواند به مقام قرب الهی آنطور که مردان می رسند، برسد. قرآن در آیات‏ فراوانی تصریح کرده است که پاداش اخروی و قرب الهی به جنسیت مربوط نیست، به ایمان و عمل مربوط است، خواه از طرف زن باشد یا از طرف‏ مرد، قرآن در کنار هر مرد بزرگ و قدیسی از یک زن بزرگ و قدیسه یاد می کند، از همسران آدم و ابراهیم و از مادران موسی و عیسی در نهایت‏ تجلیل یاد کرده است، از زن فرعون نیز بعنوان زن بزرگی که گرفتار مرد پلیدی بوده است غفلت نکرده است، گویی قرآن خواسته است در داستان های خود توازن را حفظ کند و قهرمانان داستان ها را منحصر به مردان‏ ننماید قرآن درباره مادر موسی می گوید ما به مادر موسی وحی فرستادیم که کودک را شیر بده و هنگامی که بر جان او بیمناک شدی او را به دریا بیافکن و نگران‏ نباش که ما او را بسوی تو باز پس خواهیم گردانید. قرآن درباره مریم مادر عیسی می گوید کار او به آنجا کشیده شده بود که در محراب عبادت همواره ملائکه با او سخن می گفتند و گفت و شنود می کردند، از غیب برای او روزی میرسید، کارش از لحاظ مقامات معنوی آنقدر بالا گرفته بود که پیغمبر زمانش را در حیرت فرو برده او را پشت سر گذاشته‏ بود، زکریا در مقابل مریم مات و مبهوت مانده بود. در تاریخ خود اسلام زنان قدیسه و عالیقدر فراوانند. کمتر مردی است به پای خدیجه برسد، و هیچ مردی جز پیغمبر و علی به پای حضرت‏ زهرا نمی رسد، حضرت زهرا بر فرزندان خود که امامند و بر پیغمبران غیر از خاتم الانبیا برتری دارد. (حضرت زینب – آسیه – نرگس مادر امام زمان – نجمه مادر امام رضا – حسنیه – و … )
گفته شده زن برای مرد آفریده شده است. اسلام می گوید هر یک از زن و مرد برای یکدیگر آفریده شده‏اند، « هن لباس لکم و انتم لباس لهن ». زنان زینت و پوشش‏ شما هستند و شما زینت و پوشش آنها. اگر قرآن زن را مقدمه مرد و آفریده‏ برای مرد می دانست قهرا در قوانین خود این جهت را در نظر می گرفت، ولی‏ چون اسلام از نظر تفسیر خلقت چنین نظری ندارد و زن را طفیلی وجود مرد نمی داند برای هر یک از آنها مستقلاً شخصیت خاص خود را قایل است و قوانین و قواعد مربوط به خود را بیان می دارد. اسلام همان طور که به مرد نگاه می کند به زن نگاه می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *