امام زمان (عج) و ظهور

سخنرانی در مورد امام زمان (عج) و ظهور توسط آقای بهرام محسنی نسب در هیئت نبی اکرم (ص) در تاریخ ۹۷/۰۷/۱۳ ، احادیث مطرح شده در این سخنرانی عبارتند از:

قَالَ رَسُولُ اللَّه (ص): أَفْضَلُ‏ أَعْمَالِ‏ أُمَّتِی‏ انْتِظَارُ فَرَجِ اللَّهِ.

افضل اعمال امت من انتظار فَرَج و ظهور امام زمان علیه‌السلام است.

عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج ‏۲، ص ۳۶، ح ۸۷

 

قَالَ الصَّادِقُ (ع)‏: مَنْ‏ مَاتَ‏ مِنْکُمْ‏ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ لِهَذَا الْأَمْرِ کَمَنْ هُوَ مَعَ الْقَائِمِ فِی فُسْطَاطِهِ قَالَ ثُمَّ مَکَثَ هُنَیْئَهً ثُمَّ قَالَ لَا بَلْ کَمَنْ قَارَعَ مَعَهُ بِسَیْفِهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَ اللَّهِ إِلَّا کَمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص.

هر کس از شما که در حال انتظار ظهور حضرت مهدی(علیه‌السلام) از دنیا برود همچون کسى است که در اردوى حضرت قائم (ع) است یا حتى همچون کسى است که با شمشیر همراه او مى جنگد، نه به خدا سوگند همچون کسى است که در رکاب پیامبر اکرم به شهادت رسیده باشد .

المحاسن (برقی)، ج‏۱ ، ص ۱۷۴، ح ۱۵۱

 

قَالَ المهدی (عج)‏: فَإِنَّا یُحِیطُ عِلْمُنَا بِأَنْبَائِکُمْ‏ وَ لَا یَعْزُبُ عَنَّا شَیْ‏ءٌ مِنْ أَخْبَارِکُم.

ما از اوضاع شما کاملاً باخبریم و هیچ چیز از احوال شما بر ما پوشیده نیست. (بحار، ج ۵٣، ص ١٧۵)

بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ‏۵۳، ص ۱۷۵

 

قَالَ الصَّادِقُ (ع)‏: الْمُنْتَظِرُ لِلثَّانِی‏ عَشَرَ کَالشَّاهِرِ سَیْفَهُ بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ ص یَذُبُّ عَنْه.

کسی که در انتظار امام دوازدهمین خود به سر می‌برد همانند کسی است که در رکاب رسول خدا(صلی‌الله علیه و آله و سلم) شمشیر کشیده و از آن حضرت دفاع می‌نماید.

بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ‏۵۲، ص ۱۲۹

 

قَالَ المهدی (عج)‏:أَنَا خَاتِمُ‏ الْأَوْصِیَاءِ وَ بِی‏ یَدْفَعُ‏ اللَّهُ‏ الْبَلَاءَ عَنْ أَهْلِی وَ شِیعَتِی.

من ختم‌کننده راه اوصیا هستم و به وسیله من خدا بلاها را از اهل بیت من و شیعیانم دفع می‌نماید.

بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ‏۵۲، ص ۳۰

 

قَالَ سَیِّدُ الْعَابِدِینَ (ع‏): مَنْ‏ ثَبَتَ‏ عَلَى‏ وَلَایَتِنَا فِی‏ غَیْبَهِ قَائِمِنَا أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِثْلِ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أُحُدٍ.

هر کس در غیبت قائم ما دوستدار ما اهل بیت باشد ثواب هزار شهید مانند شهدای بدر و احد را دارد.

بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ‏۵۲، ص ۱۲۵، ح ۱۳

 

قَالَ الصَّادِقُ (ع)‏: قُدَّامَ الْقَائِمِ ع مَوْتَانِ مَوْتٌ‏ أَحْمَرُ وَ مَوْتٌ‏ أَبْیَضُ‏ حَتَّى یَذْهَبَ مِنْ کُلِّ سَبْعَهٍ خَمْسَهٌ فَالْمَوْتُ الْأَحْمَرُ السَّیْفُ وَ الْمَوْتُ الْأَبْیَضُ الطَّاعُونُ.

پیش از قیام حضرت، دو نوع مرگ و میر خواهد بود: یکی مرگ سرخ و دیگر مرگ سفید آنچنان (سهمگین و هولناک) که از هر هفت نفر پنج نفر از بین خواهند رفت! مرگ سرخ با شمشیر(اسلحه) و مرگ سفید بیماری(همه‌گیر) طاعون است.

بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ‏۵۲، ص ۲۰۷، ح ۴۲

 

سَعِیدٌ الْأَعْرَجُ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَ سُلَیْمَانُ بْنُ خَالِدٍ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَابْتَدَأَنَا فَقَالَ یَا سُلَیْمَانُ مَا جَاءَ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع یُؤْخَذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ یُنْتَهَى عَنْهُ جَرَى لَهُ مِنَ الْفَضْلِ مَا جَرَى لِرَسُولِ اللَّهِ ص وَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص الْفَضْلُ عَلَى جَمِیعِ مَنْ خَلَقَ اللَّهُ الْمُعَیِّبُ عَلَى أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع فِی شَیْ‏ءٍ مِنْ أَحْکَامِهِ کَالْمُعَیِّبِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلَى رَسُولِهِ ص وَ الرَّادُّ عَلَیْهِ فِی صَغِیرَهٍ أَوْ کَبِیرَهٍ عَلَى حَدِّ الشِّرْکِ بِاللَّهِ کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ص بَابَ اللَّهِ الَّذِی لَا یُؤْتَى إِلَّا مِنْهُ وَ سَبِیلَهُ الَّذِی مَنْ سَلَکَ بِغَیْرِهِ هَلَکَ وَ بِذَلِکَ جَرَتِ الْأَئِمَّهُ ع وَاحِدٌ بَعْدَ وَاحِدٍ جَعَلَهُمُ اللَّهُ أَرْکَانَ الْأَرْضِ أَنْ تَمِیدَ بِهِمْ وَ الْحُجَّهَ الْبَالِغَهَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى وَ قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع أَنَا قَسِیمُ اللَّهِ بَیْنَ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ وَ أَنَا الْفَارُوقُ الْأَکْبَرُ وَ أَنَا صَاحِبُ الْعَصَا وَ الْمِیسَمِ وَ لَقَدْ أَقَرَّتْ لِی جَمِیعُ الْمَلَائِکَهِ وَ الرُّوحُ‏ بِمِثْلِ مَا أَقَرَّتْ لِمُحَمَّدٍ ص وَ لَقَدْ حُمِلْتُ عَلَى مِثْلِ حَمُولَهِ مُحَمَّدٍ ص وَ هِیَ حَمُولَهُ الرَّبِّ.

سعید اعرج گفت من و سلیمان بن خالد خدمت حضرت صادق علیه السّلام رسیدیم ابتدا و بدون سابقه سؤالى بمن فرمود سلیمان آنچه امیر المؤمنین علی بن ابى طالب دستور داده باید انجام داد و آنچه نهى کرده باید خوددارى نمود فضیلت و مقام علی علیه السّلام همان فضیلت و مقام پیامبر است پیامبر اکرم برترى بر تمام خلایق دارد. کسى که عیبجوئى بر امیر المؤمنین در چیزى نماید مثل کسى است که عیب بر خدا و پیامبر بگیرد و ردّکننده علی در چیز کوچک یا بزرگ در حد شرک بخداست. امیر المؤمنین علیه السّلام باب اللّه است که نتوان بسوى خدا رفت مگر از آن در و راه بسوى اوست که هر که جز این راه را برود هلاک شده همچنین است حکم سائر ائمه علیهم السّلام پس از او یکى بعد از دیگرى خداوند آنها را ارکان زمین قرار داده و حجت بالغه او هستند بر مردم روى زمین و زیر آسمان. مگر نمیدانى که امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود من از جانب خدا تقسیم‌کننده بهشت و جهنم هستم و من فاروق اکبر (تمیز دهنده بین حق و باطل) و صاحب عصا منم تمام فرشتگان و روح اقرار کرده‌اند برایم بمانند آنچه اقرار براى محمّد مصطفى صلّى اللّه علیه و آله و سلم نموده‌اند و بر من نیز بار تبلیغ و ارشاد و علم و دانش گذارده شده همان مقدار که بر حضرت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلم تحمیل گردیده و او مأمور از جانب خدا است

الکافی (ط – الإسلامیه)، ج‏ ۱، ص ۱۹۷، ح ۲

 

 

دانلود فایل صوتی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *